آشنایی با مرغ استرالوپ:
مرغ و خروس استرالوپ بومی کشور استرالیا هستند و هدف بیشتر پرورش دهندگان تولید گوشت و تخم از آن ها میباشد. این نژاد از مرغ و خروس ها هم به منظور تخمگذاری و به جهت تولید گوشت پرورش داده میشوند. مرغ استرالوپ در سال بالغ بر ۲۵۰ تخم میگذارد و بسته به شرایط محیطی، کیفیت تغذیه و آب و هوا میتوان میزان تخمگذاری آن ها را افزایش داد. مرغ استرالوپ حدود ۳ کیلوگرم وزن و خروس استرالوپ حدود ۴ کیلوگرم وزن میگیرد و پس از شش ماه نیز به سن بلوغ میرسد. به منظور افزایش وزن بیشتر پرنده ها میتوان از جیره غذایی غنی و استاندارد مخصوص گونه های گوشتی استفاده کرد و با استفاده از مولتی ویتامین و داروهایی تقویتی میتوان سرعت رشد پرنده ها را بهبود بخشید. مرغ استرالوپ یکی از هشت پرنده بومی استرالیا میباشد که توسط انجمن استاندارد طیور استرالیا به رسمیت شناخته شده و در آمریکا بیشتر در رنگ مشکی وجود دارند. اما در استرالیا علاوه بر رنگ مشکی، در رنگ های آبی و سفید نیز وجود دارند. همچنین در انجمن طیور آفریقای جنوبی رنگ های زرد، خلخالی، ترکیب قهوه ای و مشکی و طلایی این نژاد نیز به ثبت رسیده است. به نظر میرسد که در سال های ۱۸۹۰ تا ۱۹۰۰ پدر و مادر اولیه مرغ و خروس استرالوپ از نژادهای اورپینگتون و رد آیلند قرمز باشند که از انگلیستان وارد استرالیا شدند. اولین کسی که ادعای نامگذاری این نژاد را داشت، ویلیام والاس اسکات یکی از اعضای موسسه پرنده های زینتی بود، این دانشمند قبل از جنگ جهانی اول و از سال ۱۹۲۵ تلاش کرد تا نژاد استرالوپ را به عنوان یک پرنده رسمی در انجمن طیور به ثبت برساند. این نژاد نیز در دو سایز استاندارد و بانتام وجود دارند. همانطور که گفته شد نژاد استاندارد بین ۳ الی ۴ کیلوگرم وزن میگیرند و نژاد بانتام بین ۸۰۰ الی ۹۰۰ گرم وزن خواهند داشت. میزان تخمگذاری سالیانه حدود ۱۹۰ الی ۲۵۰ تخم بسته به شرایط محیطی و تغذیه ای است. آن ها معمولا در رنگ های مشکی، سفید و آبی مایل به خاکستری وجود دارند و پرهای مشکی در معرض نور آفتاب به سبز براق متمایل میشود. همچنین دارای بدنی طویل و بلند و دمی بلند و کشیده به سمت بالا هستند. خروس استرالوپ تاج و ریشی بلند و رشته رشته دارد اما تاج و ریش مرغ استرالوپ کوتاه و ساده است. پرهای دم خروس به صورت پراکنده و بلند میباشد. علاوه بر این نوک، ساق و پنجه پا نیز به رنگ خاکستری مایل به مشکی میباشد. نحوه راه رفتن مرغ و خروس استرالوپ با شکوه و خرامان است و به احتمال زیاد این ویژگی را از نژاد اورپینگتون به ارث برده است. این پرندگان در قفس و در محیط های بسته قابل پرورش هستند و تحمل بالایی از خود نشان میدهند و در محیط آزاد نیز مانند هر مرغ و خروس دیگری به دنبال دانه و حشرات و موجودات ریز روی زمین برای تغذیه خواهند رفت. آن ها در ابتدا پرنده هایی آرام و خجالتی به نظر میرسند، اما به مرور زمان و پس از عادت کردن به محیط و صاحب خود، برای گرفتن غذا به دنبال صاحب خود میدوند. در صورتی که مدت زمان بیشتری مرغ و خروس استرالوپ را در یک مکان بسته نگه دارید با چاق شدن آن ها مواجه خواهید شد که با کاهش تخمگذاری همراه است.
خرید تخم نطفه دار مرغ استرالوپ:
تخم های نطفه دار مرغ استرالوپ معمولا بزرگ و با کیفیت هستند. این تخم ها دارای پوسته ای مقاوم و محکم هستند که در فرآیند جوجه کشی به خوبی از جنین محافظت میکند. تخم های مرغ استرالوپ بیشتر به رنگ سفید هستند که معمولا در جوجه کشی از آن ها جوجه های سالم و مقاوم تولید میشود. از دیگر ویژگی های بارز تخم های نطفه دار مرغ استرالوپ، درصد باروری بالای آن ها است. تخم های نطفه دار مرغ استرالوپ به طور معمول دارای درصد لاهوری بالایی حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد هستند. این امر باعث میشود که پرورش دهندگان بتوانند با استفاده از تخم های نطفه دار این نژاد، جوجه های سالم و با کیفیتی تولید کنند. کارشناسان شرکت ما تصمیم گرفتند تا مقاله ای جامع و شامل در باب نحوه ی جوجه کشی از تخمنطفه دار مرغ نژاد استرالوپ ، شرایط خرید، طریقه ارسال، چیستی مرغ و خروس استرالوپ و خصوصیات ظاهری و حتی صرفه اقتصادی و راه های کسب سود از پرورش این نژاد گردآوری کنند تا علاوه بر عرضه تخم نطفه دار استرالوپ، نقشی هر چند کم رنگ در افزایش اطلاعات شما و آموزش نحوه جوجه کشی استرالوپ داشته باشیم.

مرغ استرالوپ جزو پرندگانی است که تخمگذاری بسیار بالایی در سال دارد. این مرغ میتواند انتخاب کسانی باشد که دوست دارند پرورش مرغ تخمگذار را انجام میدهند. در کنار تخمگذاری بالا رشد سریع و گوشت خوشمزه میتواند یکی از دلایل پرورش مرغ استرالوپ باشد. نژاد مرغ و خروس استرالوپ مقاومت بدنی بسیار بالایی را در شرایط آب و هوایی بسیار بد از خود نشان میدهد. شما میتوانید از مرغ استرالوپ ابتدا به عنوان مرغ تخمگذار و بعد از قطع شدن دوره تخم گذاری به عنوان مرغ گوشتی مورد استفاده قرار دهید. با این روش میتوانید همزمان از تخم و گوشت مرغ برای سودآوری استفاده نمایید. پرورش مرغ استرالوپ به چند روش انجام میشود که یکی از این روش ها تهیه تخم های نطفه دار است. با استفاده از تخم های نطفه دار و دستگاه جوجه کشی به راحتی هر چه تمام تر میتوانید پرورش این مرغ را انجام دهید. این روش ارزان ترین و به صرفه ترین روش برای پرورش مرغ استرالوپ به شمار میرود. روش بعدی برای درآمدزایی از طریق پرورش مرغ استرالوپ تولید تخم های نطفه دار است. بعد از جفتگیری خروس استرالوپ و مرغ استرالوپ تخم نطفه دار تولید خواهد شد. با فروش این ها میتوانید به درآمدزایی برسید.
در صورتی که به دنبال پرنده ای هستید که میزان تخمگذاری بالایی داشته باشد و در هر شرایط محیطی مقاومت بدنی خوبی از خود نشان دهد، مرغ و خروس استرالوپ گزینه خوبی خواهد بود. همچنین در صورت از تخم افتادن مرغ ها و مسن شدن خروس ها میتوانید آن ها را به عنوان پرنده گوشتی به بازار و کشتارگاه ها عرضه کنید و مرغ های تخمگذار جوان و جدیدی را جایگزین کنید. مرغ و خروس های نژاد استرالوپ به صورت طبیعی در تغذیه همانند دیگر پرندگان از دانه های گیاهان، دانه های روغنی، گیاهان، حشرات، میوه ها و تغذیه میکنند اما اگر این را پرنده با هدف خاصی پرورش میدهید باید بدانید که استفاده از جیره غذایی خاص با هدف تخمگذاری و گوشت گیری مخصوص به سن مرغ میتواند یک پرورش ایده آل را به همراه داشته باشد. در کنار جوجه کشی از مرغ و خروس نژاد استرالوپ میتوانید به جوجه کشی از تخم نطفه دار طوطی که بسیار صرفه اقتصادی بالایی دارد اقدام کنید. در پرورش به روش محیط مورد نیاز جهت پرورش باید بسیار بزرگ باشد تا پرنده ها به راحتی در مراتع گردش کرده و غذا بخورند. این روش اقتصادی نبوده و جهت پرورش های بزرگ و صنعتی به کار نمی آید. در روش نیمه باز که مشابه به روش باز است با این تفاوت که در کنار محیط باز سوله ای نیز وجود دارد. در روش نیمه باز مدیریت بیشتری وجود داشته و شما میتوانید نسبت به بیماری، خوراک، جیره، وزن گیری و دیگری موارد مربوط به پرورش تسلط بیشتری داشته باشید. در روش بسته یا صنعتی که بیشتر در پرورش های صنعتی با تعداد بسیار بالا به کار گرفته میشود، بهترین روش پرورش محسوب میشود. در روش بسته از زمان جوجه شدن تا زمان کشتار تمامی مرغ و خروس ها زیر نظر و در سالن های مجزا و تجهیز شده پرورش داده میشوند، به همین دلیل در صرف انرژی، غذا و وقت تصرف زیادی انجام میشود. امروزه پرورش بسته با استفاده از تکنولوژی های پیشرفته در صنعت مرغداری توانسته حرف اول را بزند.
برای جفتگیری و تولیدمثل، پرنده ابتدا بایستی بالغ شود. جوجه های استرالوپ در سن ۶ ماهگی بالغ میشوند و شروع به جفتگیری میکنند. اغلب کسانی که قصد تولید تخم مرغ خوراکی را دارند خروس های گله را به فروش رسانده و مرغ های استرالوپ را نگه میدارند چرا که وجود یا عدم وجود نطفه در تخم مرغ خوراکی تفاوتی ندارد اما اگر قصد تولید تخم نطفه دار استرالوپ را دارید به ازای هر ۴ مرغ یک خروس در گله نگاه دارید. پس از بلوغ مرغ استرالوپ شروع به تخم گذاری میکند که در اولین دوره تخم گذاری عمرش اندازه تخم ها کمی کوچک تر از حد معمول است و این تخم ها غالبا برای جوجه کشی مناسب نیستند. اگر از مرغ استرالوپ در سوله نگهداری میکنید اصولا بایستی جای مشخصی برای تخم گذاری داشته باشند ولی اگر در حیاط منزل یا باغ و باغچه مرغ استرالوپ نگاه میدارید خود به جستوجوی مکانی امن و کم تردد میگردد که بستری نرم داشته باشد و سپس نسبت به تخم گذاری اقدام میکند و تا پایان یک دوره تخم گذاری سعی بر آن دارد که مکان را تغییر ندهد. پس از اتمام دوره مرغ استرالوپ کرچ میشود و برای خوابیدن روی تخم ها آماده میگردد این روش یک روش سنتی برای جوجه کشی از نژاد استرالوپ است. بستری از خاک اره تهیه کنید و تخم نطفه دار استرالوپ را درون آن بچینید، تعداد تخم ها باید به اندازه ای باشد که جثه مرغ ظرفیت پوشش دهی تمام آن ها را داشته باشد پس متناسب با جثه مرغتان، تخم نطفه دار در بستر بچینید و مرغ روی آن ها قرار دهید. در این دوره تغییرات رفتاری مشهودی در مرغ استرالوپ قابل رویت است. مرغ خورد و خوراک را به حداقل میرساند تا مجبور نباشد بستر تخم ها را ترک کند. از طرفی دمای بدنش نیز افزایش پیدا میکند تا شرایط ایده آلی برای رشد جنین ها فراهم گردد. یکی از خصلت های رفتاری بارز مرغ کرچ خشونت، جسارت و پرخاشگری در این دوران میباشد، مرغ کرچ همیشه حالت تهاجمی دارد و با کوچکترین احساس خطری نسبت به خود یا تخم ها و جوجه هایش، پرهای بدنش سیخ شده و آماده نبرد میشود و در خوشبینانه ترین حالت، ممکن است تنها شما را نوک بزند اما اگر محیط امنی را برای گذراندن دوره کرچ فراهم کنید شاهد بی تابی و پرخاش مرغتان نخواهید بود و او با اطمینان خاطر و بدون استرس این دوره حساس را پشت سر مینهد. ۲۱ روز طول میکشد تا نطفه ها به جنین و جنین به جوجه تبدیل شود در این دوره مرغ استرالوپ کاملا صبورانه روی تخم ها خوابیده و در مواقع لزوم آن ها را میچرخاند تا حرارت و رطوبت کافی به تمام قسمت های آن برسد. بعد از گذشت ۲۱ روز بر این منوال جوجه های استرالوپ از تخم بیرون می آیند و حیات خود را آغاز میکنند. جوجه ها معمولا به رنگ زرد یا مشکی هستند و پس از گذشت سه ماه رنگ اصلی آن ها به رویش پرهای جدید مشخص خواهد شد. پرهای جوجه در ابتدا بسیار نازک است و به خز شباهت دارد. وقتی جوجه ها از تخم بیرون می آیند کاملا خیس هستند و با خزیدن به زیر بال و پر مادر و قرار گرفتن در معرض دمای بالای بدن مرغ خشک شده و پف میکنند که دیدن این حالت برای اغلب افراد خوشایند بوده و آن ها را به وجود می آورد. از آن پس جوجه های استرالوپ تحت تربیت مادر قرار گرفته و همه چیز را از مادر تقلید میکنند، مرغ به هر سمت حرکت کند تمامی جوجه ها نیز از پس او در حرکتند و هر جا که به مشکل بخورند با صدایی جیغ مانند مادر را برای کمک هوشیار کرده و فرا میخوانند. پس از گذشت مدتی بر این منوال و رشد جوجه ها، مرغ مجددا جفتگیری کرده و دوره تخم گذاری دیگری را آغاز مینماید. برای جوجه کشی موفق از تخم های نطفه دار مرغ استرالوپ باید دما و رطوبت به طور دقیق تنظیم شوند. دمای مناسب برای جوجه کشی تخم های نطفه دار مرغ استرالوپ باید حدود ۳۷.۵ درجه سانتی گراد باشد. این دما باید در طول فرآیند جوجه کشی ثابت نگه داشته شود. رطوبت محیط نیز یکی از فاکتورهای حیاتی در جوجه کشی است. در روزهای ابتدایی جوجه کشی، رطوبت باید در حدود ۵۰ تا ۵۵ درصد باشد. این میزان رطوبت در طول دوره جوجه کشی باید به طور تدریجی افزایش یابد و در روزهای پایانی جوجه کشی به حدود ۶۵ درصد برسد. تخم های نطفه دار باید به طور منظم در دستگاه جوجه کشی چرخانده شوند. این کار باید حداقل ۲ تا ۳ بار در روز صورت گیرد تا از چسبیدن جنین به دیواره تخم جلوگیری شود و جنین به طور یکنواخت رشد کند. چرخش مناسب تخم ها د جوجه کشی به رشد و تکامل جنین کمک زیادی میکند. قبل از قرار دارن تخم ها در دستگاه جوجه کشی باید دستگاه را ضدعفونی کرد و تمامی شرایط بهینه برای جوجه کشی از تخم های نطفه دار فراهم شود. تنظیم دما، رطوبت و تهویه دستگاه جوجه کشی از جمله مواردی هستند که باید به دقت رعایت شوند. تخم ها باید به طور دقیق با دقت در دستگاه جوجه کشی قرار گیرند. تخم ها نباید آسیب دیده یا ترک خورده باشند و باید در موقعیت مناسب قرار گیرند تا از بروز مشکلات در فرآیند جوجه کشی جلوگیری شود. کندلینگ تخم ها در روزهای ابتدایی جوجه کشی انجام میشود. در این مرحله تخم های غیربارور یا آسیب دیده شناسایی و از دستگاه جوجه میشوند. این کار کمک میکند تا تنها تخم های سالم و بارور در دستگاه باقی بمانند و درصد موفقیت جوجه کشی افزایش یابد. پس از حدود ۲۱ روز از قرار دادن تخم ها در دستگاه جوجه کشی، جوجه ها شروع به هچ شدن میکنند. در این مرحله باید شرایط محیطی به گونه ای تنظیم شود که جوجه ها بدون مشکل از تخم بیرون بیایند و به سلامت رشد کنند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد انواع تخم نطفه دار مانند تخم نطفه دار مرغ و تخم نطفه دار بوقلمون و تخم نطفه دار غاز و تخم نطفه دار قرقاول و تخم نطفه دار مرغ گوشتی و تخم نطفه دار کبک و تخم نطفه دار مرغ محلی و تخم نطفه دار مرغ تخم گذار و تخم نطفه دار مرغ لاری و تخم نطفه دار طاووس با کارشناسان شرکت ایران جوجه در ارتباط باشید .